Od czego zacząć, gdy nie wiesz, do kogo się zgłosić?

Czasem możesz czuć, że coś jest nie tak i że trudno jest z tym być samemu. W takich momentach pojawia się pytanie: do kogo właściwie się zwrócić? Do psychologa? Do psychiatry? A może wystarczy rozmowa z przyjaciółką/_em, dobra książka albo warsztat rozwojowy?

Śmiejemy się, że psychologowie zwykli odpowiadać „to zależy” – i tu też taka odpowiedź pasuje 🙂

To zależy, ponieważ:

• Form wsparcia jest naprawdę wiele i wiele z nich może być pomocnych, ponieważ każda może odpowiadać na trochę inne potrzeby.
• Wszystko zależy od tego, co aktualnie przeżywasz i w jakim momencie życia jesteś – czy potrzebujesz poukładać codzienność, głębiej zajrzeć w emocje, czy po prostu nie być z tym wszystkim samemu.
• Ważne jest też, skąd wynika trudność – czy to coś, co ma podłoże biologiczne (np. neuroróżnorodność, wahania hormonalne), czy raczej efekt przeciążenia, długotrwałego stresu, trudnych relacji albo doświadczeń z przeszłości.
• Zależy też od tego, w jaki sposób lubisz pracować – czy bliższe Ci są rozmowy i relacja, czy może działania i konkretne zadania; a może bardziej potrzebujesz doświadczeń w ciele, pracy z obrazem lub bardziej analitycznego porządkowania rzeczywistości.
• Zależy również od tego, czy potrzebujesz natychmiastowego wsparcia, czy jesteś gotowy_a wejść w proces głębszego poznawania siebie.

W tym wpisie chcę bardzo krótko przekazać, że nie musisz od razu wiedzieć wszystkiego 🙂

Najważniejsze to znaleźć miejsce, w którym możesz zacząć. Bez presji i bez idealnych wyborów.
Pomyśl o tym jak o pierwszym kroku, pamiętając, że nie musisz przechodzić przez to wszystko sam_a.

Nawet jeśli trudno Ci nazwać to, z czym przychodzisz to też jest naprawdę w porządku.
Wiele osób zaczyna właśnie od tego momentu i to jest dobry punkt wyjścia.

Nie musisz wszystkiego rozumieć, bo właśnie po to przychodzi się do psychologa czy terapeuty, żeby się tego uczyć.
Już samo to, że zauważasz, że coś jest nie tak, ma ogromne znaczenie.

Psycholog, psychoterapeuta czy lekarz psychiatra to często osoby pierwszego kontaktu, z którymi możesz skonsultować się w sytuacji trudności.
Nie musisz od razu rozpoczynać długoterminowej terapii – czasem wystarczy jedno spotkanie albo 2–3 wizyty konsultacyjne, żeby zorientować się, czego potrzebujesz i co może Ci pomóc.

Psycholog lub psychoterapeuta może nie tylko zaproponować Ci wsparcie w ramach swojej specjalizacji, ale również przybliżyć inne możliwości: pomoc na oddziale dziennym, wsparcie dla osób z uzależnieniami, dostępne formy pomocy psychologicznej czy dalsze kierowanie do specjalistów.
To wszystko może się odbywać w atmosferze otwartości i z szacunkiem dla Twojej sytuacji.

W terapii bardzo ważne jest to, jak czujesz się z terapeutą, czy czujesz się bezpiecznie, czy możesz zaufać, czy relacja ma w sobie coś wspierającego.
Weryfikacja kwalifikacji to też naturalna część tego procesu – nie bój się o to pytać !

Coraz częściej pierwsze dwa, trzy spotkania traktuje się jako konsultacyjne, co jest dobrą okazją, żeby sprawdzić, czy to droga dla Ciebie.

Czasem wystarczy się zatrzymać, ułożyć to, co trudne, i odzyskać trochę przestrzeni dla siebie.
A potem ruszyć dalej. Spokojniej, z większą jasnością i troską o siebie.